Mijn reis naar Lourdes

Doordat het 150 jaar geleden was dat Maria aan Bernadette verschenen was, en het 125 jarig bestaan van VNB Nationale Bedevaarten, wilde ik nog graag naar Lourdes. Het zou mijn 3e reis worden. In 1994 en 1998 ben ik er ook geweest. Met 120 personen uit “De Levensbron” en “Overbetuwe” gingen wij 1 oktober op pad vanuit Huissen, Gendt, Haalderen, Bemmel en Oosterhout. Huissen had alleen al één extra verlengde bus vol. Gendt, Bemmel, Haalderen en Oosterhout ook.

Omdat ik aan de rolstoel gebonden ben was dat een hele onderneming met de bus (zonder lift) naar Eindhoven Airport, vandaar met het vliegtuig naar Tarbes Airport, dan weer in de bus naar Lourdes. Ik moest steeds uit de rolstoel in de bus gehesen worden. Daar kwamen meerdere helpers aan te pas, zelfs Pastor Cor Peters, onze begeleider, kwam er niet vanaf wat ook een fijn gevoel was zo”n grote sterke man. De eerste avond al zijn we nog naar de openingsviering en in de Grot geweest, die wij trouwens vele malen hebben bezocht. Gerry Wetters en Pastor Cor Peters waren in onze bus de begeleiding. Ook Jacqueline van Geelen was vaak een hulp in nood. Met Corrie Driessen deelde ik de kamer. Zij heeft mij verzorgd. De kamers in Hotel Croix des Bretons waren wat klein zodat ik de rollator niet kon gebruiken. Het bed was te laag. Ik had hulp nodig bij het opstaan. Maar al snel werd dat opgelost met klossen onder de poten, je weet wel als onder het kraambed, en ook de papegaai wordt opgetrommeld en geïnstalleerd. In één woord er wordt geweldig gezorgd.

Ook Theo Flintrop heeft zich onmisbaar gemaakt als vervoerder van mij in mijn rolstoel van hotel naar de kerken en de Grot enzovoort. Tussen dat alles door is er nog een groepsfoto gemaakt. Ook de viering met de handoplegging was een emotionele gewaarwording. Elke groep had zijn eigen pastor of diaken die dat verzorgde. Op het plateau tegenover de Grot en aan de Gave hadden we nog een samenkomst met 2 noveenkaarsen die wij daarna samen naar de Grot hebben gebracht. De sacramentsprocessie en de lichtprocessie moesten in de Pius X kerk gehouden worden (25.000 mensen kunnen er in) omdat het te hard regende wat wel jammer was want in de buitenlucht is het toch wel mooier.

Ook zijn we nog naar Bartrès geweest, het was toen wel goed weer. Sommige gingen lopend (5 km) en de rest ging met de bus. Mevrouw Nelly Peperkamp en ik zijn met de taxi vervoerd naar het kerkje. Na een bezoek aan de boerderij en de schapenstal waar Bernadette verbleef bij haar voedster, zoals dat wordt genoemd, en wat gedronken te hebben in een restaurantje vlak bij de kerk gingen we naar een kerkdienst in het kerkje, die werd verzorgd door de pastores Wim Holterman en Cor Peters met Wim Kersten als acoliet. Het kerkje was stampvol met ons gezelschap, dat was erg mooi. Ook de kruisweg in een nieuwe vorm van alle beelden uit witte steen gehouwen hebben wij met ons allen gedaan. Als we dan op de terugweg langs het accueil kwamen kregen wij daar koffie of thee met koekjes. Ook hebben wij nog wat bekenden ontmoet die een paar dagen eerder vertrokken waren per bus. Zij verbleven in een ander hotel en hadden wat problemen met de gezondheid, niet ernstig maar wel vervelend. Veel kaarsjes hebben we geofferd voor degenen die ons dat hadden gevraagd. Wel jammer dat het te druk en te massaal was in Lourdes, vooral de Italianen en Spanjaarden namen het niet zo nauw om met elkaar om te gaan in de straten en in het verkeer.

Intussen heb ik 3 blaadjes volgeschreven en eindig ik met héél veel dank aan de begeleiding en medepelgrims voor de fijne dagen in Lourdes.

N. Cornelissen