“O god, ik roep tot jou
terwijl ik mijn hele leven
getuigt van jouw niet bestaan voor mij.
Want waarom god, waart om mij heen dood en verdriet?
Nee, als jij dit hebt gewild –besta je voor mij niet!
De dood kwam op mijn pad,
Zat naast me –heel dichtbij
Vloog met me mee – we stonden zij aan zij
Nee god, als jij dit hebt gewild – besta je niet voor mij!

O god, ik roep jou
Terwijl mijn hele leven
Getuigt van mijn niet bestaan voor jou
Je doet maar wat
En strooit met feiten,
De kranten moeten vol,
Wie kan je wat verwijten?
Ik doe het, god, ik eis van jou
Een antwoord op mijn vragen!
Want dat de dood komt – nutteloos?
Is voor mij niet te dragen.

O mens ik roep tot jou
Terwijl mijn hele leven
- Een eeuwigheid -
Getuigt van Mijn bestaan voor jou
Het leven zelf heb Ik aan jou gegeven,
denk je dat Ik je nu vergeten zou?
Je komt naar Mij met levensgrote vragen
Het antwoord is dan ook zo simpel niet
Maar als je echt op zoek gaat, zal het eens dagen
Al blijft dan ook het gemis en het verdriet.

Je zegt dat je Mij kwijt bent,
Ik wil me laten vinden
Onthou dat Ik vol mededogen naar je kijk
Als naar het ongeboren kind
Dat in liefde en zorgzaamheid gedragen
Pas als het groot geworden is en zelf kan vragen
Gaat weten hoe het toen al werd bemind.