Als in het jaar de maanden weer met dubbele cijfers geschreven worden en de dagen korten, loopt het naar het eind van het jaar. We voelen ons dan anders, gaan wat mijmeren en worden stiller. Zo is dat ook in het kerkelijk jaar. Het jaar begint met de eerste zondag van de advent, loopt ook het einde. Want bij een nieuwe advent kijken we ook weer vooruit. Maar waar we vooruit kijken, zien we ook om naar wat achter ons ligt. Daar is plaats voor gemaakt aan het einde van het kerkelijk jaar. Een speciale plaats voor mensen. We staan stil bij mensen die deel waren van en deel hadden aan ons leven. We doen dat op 1 en 2 november.

1 November Allerheiligen. Mensen van lang, heel lang geleden, soms die we bij name kennen en noemen, bij naam gedenken en herdenken soms op speciale plaatsen om te bezoeken, en in doopnamen naar hen vernoemd. Heilig of Sint voor hun naam, onbereikbaar? Of namen om kracht uit te putten, een voorbeeld waar we houvast aan hebben? En dan zijn ze niet onbereikbaar, weten we dat het mensen tussen mensen waren, met ook hun vragen, onzekerheden, angsten, vreugde en verdriet.

2 November Allerzielen. Ook dan staan mensen centraal. Juist die mensen die zo dichtbij ons hoorden en nog steeds een plaats in dat leven hebben. Mensen waarmee we ons leven gedeeld hebben, heel dichtbij en intens. Lieve mensen, dierbare mensen, krachtige en trouwe mensen waar we afscheid van hebben moeten nemen. Lang, wat korter of heel erg kort geleden. De pijn om dat verlies, het gaat nooit echt weg. De scherpe randjes na verloop van tijd iets ronder en steken niet meer zo. Maar een gevoelige plek blijft het. Het is dan ook goed om ieder jaar die speciale dagen rond mensen, als kerk, als geloofsgemeenschap te vieren, aan allen aandacht te schenken.

1 November, die mensen met heilig voor hun naam, die we als bijzonder voorbeeld voor ogen en in gedachten kunnen hebben..maar ook gewoon mensen zoals wij, op hun weg naar God en mensen.

2 November, de mensen die onlosmakelijk bij ons leven horen. Bijzonder voor ons met herinneringen aan hen die bijzonder zijn, waaruit we ook de kracht halen om het leven zonder hen aan te kunnen en te durven leven. Ook een dag om kracht te mogen putten bij elkaar, de warmte te voelen van een bijzonder samen zijn.

Daarom op de avond van 2 november een viering waarin we al onze lieve en dierbare mensen herdenken. Met speciale aandacht voor hen van wie we dit jaar afscheid moesten nemen. Een avond om licht aan te steken, de warmte van hun levens, zichtbaar en voelbaar.

In deze viering zal de avondwake groep samen met pastor Holterman voorgaan.
Corrie Driessen.